Ogólny opis ptaka Wild Robin
Rodzaj i klasyfikacja
Wild Robin, znany również jako Erithacus regulus, jest małym ptakiem z rodziny drozdów (Turdidae). Jego nazwa naukowa pochodzi od łaciny „Regulus” oznaczającej młodą królową lub małe królestwo. Nazwa rodzajowa „Wild Wild Robin Robin” jest w zasadzie błędna, ponieważ ptak ten nie należy do gatunku robina (Turdus migratorius), choć często go mylony jest.
Położenie geograficzne i ekologia
Gatunek Erithacus regulus występuje w Europie, Azji Zachodniej i Północnej Afryki. Preferuje gęste lasy iglaste oraz liściaste na terenach suchych do umiarkowanie wilgotnych. Wysokość występowania od około 1000 m n.p.m., z wyjątkiem niektórych obszarów górzystych, gdzie sięga on w górę poza wysokości 2000 m n.p.m.
Socjalizacja i zachowanie
Wild Robin jest ptakiem samotnym lub paryczym. Małe grupy około sześć sztuk czasami tworzą stabilne struktury społeczne, jednak nie są one tak zwarte jak te występujące u innych gatunków drozdów.
Gniazduje na drzewach w pobliżu korony lub w starych dziuplach. Samica składa cztery do ośmiu jaj, a później podlega wyłącznemu opiekaniu samca. Mimo iż ptak ten jest znany z nietolerancyjnego zachowania względem innych gatunków drapieżników, pochłanięcia szopok, niektórzy widzą go także jako pasożyta.
**Dietę włącza się w całość ekosystemu, karmiąc się owadami, nasionami i drobnymi owocami. W mniejszym stopniu od innych gatunków Turdidae poławia on drobne zwierzęta bezkrętne. W zimie czasem może być widziany w strefach przybrzeżnych, gdzie poszukuje pożywienia.
Wielkość i budowa
Długość ciała wynosi około 14–16 cm (5,5-6,3 cala). Rozpiętość skrzydeł odmierzana na lotu jest zwykle dłuższa niż 25 cm. Czaszka i dziób są zwarte oraz ostry.
Upierzenie
Zarówno upierzenie samca jak i samiczki charakteryzuje się intensywnym, głębokim zabarwieniem czerwonobrązowym z ciemniejszymi brzegami lotek oraz dzioba. Podczas lata ptaki te nie tracą barwy na ogół, z wyjątkiem obszarów dystalnych.
Otoczenie i interakcje
Jako że samice są bardziej restryktywne co do kontaktu w przestrzeni publicznej niż męskie osobniki, niewiele się o nim wiadomo. Samica opija jaja sama oraz powyższy punkt sugeruje również jej aktywność podczas wybiegania z pisklętami.
Kwitność i liczebność
Gatunek ten jest uważany za niezagrożony. Liczebność popadała, ponieważ populacja skłoniła się do migracji bardziej na południowy zachód z powodu utraconej gospodarki leśnej oraz podjęcia karczunków drzewa.
Znaczenie w kulturze i naukach
Ptak ten od dawna jest uwznioślony przez kultywujących języki germańskie. Uważany jest za jeden z najbardziej charakterystycznych symboli sztuki, a ponadto ma znaczenie w folklorze.
Zakończenie
Gatunek Erithacus regulus to unikalny ptak, posiadający niezmiernie piękną cechę jaskrawo czerwonych upierzenia. Dzięki temu charakterystycznemu wyglądowi oraz przygodnym zachowaniom w środowisku, rozwinięto interesujące informacje na jego temat.